ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ

Η Ελλάδα σήμερα


ΙΜΙΑ – ΜΝΗΜΗ ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ



ΑΘΗΝΑ 24-1-2017.

Το Ελληνικό Έθνος έχει ανοικτούς λογαριασμούς με την ιστορία. Το αίμα των ηρώων είναι η ιερότερη παρακαταθήκη, φλόγα άσβεστη μέσα στους αιώνες. Ανώτερη ακόμη και από το μελάνι των σοφών και οπωσδήποτε από τις αποφάσεις καιροσκόπων πολιτικών. Εκεί, πάνω από τα καθαγιασμένα από το αίμα των Βλαχάκου, Γιαλοψού και Καραθανάση Ίμια, εκείνη την χειμωνιάτικη νύχτα τού 1996, δόθηκε ένας ιερός όρκος προς τα αδέρφια μας, ότι ο αγών εναντίον των βαρβάρων που διέκοψαν ψευτορωμιοί προδότες θα συνεχιστεί.

Άσβεστη κανδύλα η μνήμη σας αδέρφια μου. Κανείς δεν μπόρεσε να σάς βγάλει από το μυαλό μου και από το μυαλό ενός ολάκερου Έθνους, είτε συνειδητά είτε δειλά και ασυνείδητα. Διότι εκεί βρίσκεται η διαφορά των Ζωντανών Ελλήνων από τούς πεισιθάνατους ραγιάδες. Οι Ζωντανοί Έλληνες διοικούνται από το Αίμα τής Φυλής, ενώ οι πεισιθάνατοι ραγιάδες υποτάσσονται από κουρελόχαρτα και χρήμα. Όμως εγώ εκείνη την νύχτα τής 30ης προς την 31η Ιανουαρίου τού 1996 είχα την τιμή να βρίσκομαι με την στολή τού Έλληνα Στρατιώτη στην Λέσβο και γνωρίζω άριστα όλα όσα είδα με τα ορατά μάτια, μα και με εκείνα τής ψυχής μου.

Η ιστορία ξεκίνησε ένα μήνα και πλέον πίσω από το χρονικό σημείο τής τραγικής της κατάληξης. Οι δε σκοπιμότητες που εξυπηρέτησε εξυφάνθηκαν χρόνια πριν. Οι ομοιότητες με την Κυπριακή τραγωδία και ακόμη περισσότερο με την μετέπειτα ιστορία που συνέβη έξω από την Κω πολλές. Το ελληνικό στράτευμα, παρά το ενδοτικό κλίμα των πολιτικών ηγεσιών, ήταν και θα το επιβεβαιώσει αμέσως μόλις έρθει η ώρα, σε άριστη κατάσταση ηθικού και πολεμικής ετοιμότητας, απέναντι σε μια Τουρκία που υπερτερεί σε πολιτικούς, αλλά υστερεί σε στρατιωτική δομή. Όμως οι αποφάσεις παίρνονται δυστυχώς από τούς ριψάσπιδες που όταν δεν φυλακίζουν το στρατιωτικό πνεύμα, το δολοφονούν.

Το προανάκρουσμα τής στρατιωτικής συμπλοκής είχε δοθεί από την μεθοδευμένη και στημένη προσάραξη ενός τουρκικού εμπορικού πλοίου στα γαλανά νερά τού Αιγαίου μας. Η δε ενημέρωση των μυστικών στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών για την πρόθεση τής Τουρκίας να μάς αφαιρέσει εθνικό ζωτικό χώρο υπήρξε σαφής και αδιαμφισβήτητη. Ο κυβερνήτης τού τουρκικού σκάφους αρνήθηκε να δεχτεί ελληνική βοήθεια, επικαλούμενος τα τουρκικά διασωστικά μέσα.

Ευθύς αμέσως οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σε στεριά, αέρα και θάλασσα τέθηκαν σε διαρκή κατάσταση πολεμικής προπαρασκευής και ετοιμότητας. Οι κατά τόπους ναυτικές δυνάμεις σε διαρκή περιπολία. Η αεροπορία σε διαρκή επιτήρηση. Στην δε πόλη τής Μυτιλήνης, στο 98 Τάγμα Εφοδιασμού Μεταφορών Εθνοφυλακής που βρισκόμουν, οι υπηρεσίες αυξήθηκαν κατακόρυφα. Στις ατομικές σκοπιές φυλάσσαμε ανά ζεύγη. Στα φυλάκια οι τέσσερις σκοποί φυλάσσανε από κοινού, όλοι μαζί. Ουδείς κοιμόταν. Και η εντολή που είχαμε ήταν ξεκάθαρη. Τα μάτια μας δεκατέσσερα στην Σημαία, στα όπλα και την γη που μάς εμπιστεύθηκε η Πατρίδα.

Κανείς μας δεν γνώριζε τα μελανά σημεία τής ιστορίας που είχαν δρομολογήσει οι βρωμεροί πολιτικάντηδες μαζί με τούς δικούς τους εντολείς και συμμάχους και ουχί συμμάχους τής Ιερής Ελλάδος. Γνωρίζαμε για την ελληνική σημαία που είχε βάλει στα Ίμια ο δήμαρχος τής Καλύμνου μαζί με τις αρχές τού νησιού, αλλά δεν γνωρίζαμε την αθλιότητα που εξεστόμισε ο Πάγκαλος προς τον τότε Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Λυμπέρη, για τον «εάν υπάρχει πρόβλημα αν πούμε ότι φύσηξε αέρας και πήρε την σημαία»! Δεν γνωρίζαμε το «όχι σημαίες, όχι στρατοί» που απαίτησαν οι Αμερικανοί. Δεν γνωρίζαμε ότι οι συσκέψεις των πολιτικών γίνονταν μακριά από τον θάλαμο επιχειρήσεων τού Πενταγώνου.  

Γνωρίζαμε όμως ότι οι Τούρκοι επιθυμούσαν και επιθυμούν διακαώς την νεκρανάσταση τής οθωμανικής αυτοκρατορίας. Γνωρίζαμε ότι θέλανε την απόκτηση τού ελέγχου στο Αιγαίο, ανατολικά τού 25ου μεσημβρινού. Ξέρουμε πολύ καλά ότι η χώρα μας είναι ζωσμένη από έναν γεωπολιτικό χωροφύλακα, την Τουρκία, και ένα μάτσο από τεχνητά μορφώματα, για να δημιουργήσουν ασφυξία και εδαφική συρρίκνωση στην Ελλάδα. Τις διαρκείς παραβάσεις και παραβιάσεις των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από τούς βαρβάρους. Τον γεωφυσικό πλούτο και τον γεωπολιτικό έλεγχο στον δρόμο για παγκόσμια εξουσία. Αλλά εκείνη την φρικτή νύχτα γνωρίσαμε το μοχθηρό πρόσωπο τής προδοσίας που πατάει η δολερή δίχως αίσθημα πάνω από ανθρώπινα σώματα και εθνική αξιοπρέπεια.

Οι μέρες κυλούνε μέσα στην αβεβαιότητα μα και την αδημονία. Οι έξοδοι και οι άδειες δεν υφίστανται ούτε ως έννοιες στα στρατόπεδα. Οι αγρύπνιες αυξάνονται. Οι υπερπτήσεις των αεροσκαφών πυκνώνουν. Ο Στόλος βγαίνει από τον Ναύσταθμο και εφορμά προς το Ανατολικό Αιγαίο. Το ρολόι εγγίζει τα μεσάνυχτα. Σε λίγο μπαίνουμε στις 31 Ιανουαρίου 1996. Βρίσκομαι στην υπερυψωμένη σκοπιά, δίπλα στην αποθήκη καυσίμων. Έρχεται μέσα από το σκοτάδι ο αξιωματικός υπηρεσίας, εμφανώς ταραγμένος. Κατέβα, πάμε για πόλεμο, μού λέει.

Δεν έχω ίσαμε κείνη την ημέρα νιώσει ποτέ το συναίσθημα να σε καλεί η ιστορία αιώνων να την υπερασπιστείς. Μαθαίνουμε ότι οι βρωμεροί τουρκικοί παρίες τής ανθρωπότητας έχουν δολοφονήσει τα τρία αδέρφια μας κατά την διάρκεια ελέγχου και αποτροπής τής ελεύσεως Τούρκων στη νησίδα μας. Ο κόμπος στο στομάχι, το αίμα που βράζει στις φλέβες, η συγκίνηση. Και σιμά σε όλα τούτα ο θυμός μαζί με την συναίσθηση τού ιερού καθήκοντος. Βλέπετε ξεφτίλες πολιτικάντηδες, δεν ισχύει αυτό που λέγανε κάποιοι από εσάς ότι δεν έκανε ο Στρατός τάχα ό,τι έπρεπε. Εκτός και αν εννοούσαν αυτοί ότι δεν τούς κρεμάσαμε…

Μπροστά από τούς θαλάμους τού Τάγματος ο διοικητής είναι και εκείνος συγκινημένος. «Παιδιά, έχουμε πόλεμο. Οι Τούρκοι μάς ζητούν έδαφος και μείς πρέπει να κάνουμε το χρέος μας, ακριβώς όπως κάνουμε πάντα εμείς οι Έλληνες. Δεν γνωρίζω ποτέ και πως θα ξανανταμωθούμε. Ξεκινάμε για τα προκαθορισμένα σημεία που έχουμε οριστεί να δώσουμε την μάχη μας. Ο Θεός μαζί μας.» Τούτα ήταν τα λόγια τού κυρίου διοικητή. Πήραμε τον οπλισμό μας, επιβιβαστήκαμε στα στρατιωτικά οχήματα και κινήσαμε να συναντήσουμε την ιστορία νικηφόρα, όπως νομίζαμε, όπως ήμασταν σίγουροι και όπως έπρεπε να συμβεί, ένεκα τής υπεροπλίας μας, όπως ομολογεί σε σχετικό βιβλίο του ο τότε Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και πατριώτης μου Βοιωτός ναύαρχος Λυμπέρης.

Δυστυχώς όμως το μολυσμένο πολιτικό σαράκι πάτησε βέβηλα το τίμιο ελληνικό αίμα και το αέναο πολεμικό πνεύμα. Δεν πέρασαν παρά μονάχα έξι ώρες, για να υποχρεωθούμε σε ακούσια και ατιμωτική υποχώρηση, με την επιστροφή μας στον στρατώνα. Το «όχι σημαίες, όχι στρατεύματα» ψευτοσυμμάχων και προδοτών είχε τεθεί σε εφαρμογή. Και οι Βλαχάκος, Γιαλοψός και Καραθανάσης έκτοτε περιμένουν την δικαίωση τής θυσίας τους.

Ενάντια στους ξεπουλημένους των μνημονίων. Ενάντια στους Σταυρωτήδες και Αντίχριστους Νεοταξίτες. Ενάντια στους Τούρκους αναθεωρητές των διεθνών συνθηκών. Η καλύτερη αναθεώρηση είναι το ματωμένο δικαστήριο τής Τιμής. Είναι τα ιερά ελληνικά όπλα. Είναι η απελευθέρωση και τής τελευταίας σκλαβωμένης ελληνικής πατρίδος. Είναι η Μεγάλη και Αυτοκρατορική Ελλάς, με την Εντολή τού Χριστού μας, με την δική μας ενέργεια, με το χαμόγελο των ηρώων ουρανόθεν.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΓΝΩΜΕΣ ΚΑΙ ΙΣΧΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ



ΑΘΗΝΑ 22-1-2017.

Μέσα σε μια ευνομούμενη πολιτεία όλοι οι πολίτες που συγκροτούν την κοινωνία και ενδιαφέρονται για το καλό τής Εθνικής Κοινότητας υποχρεούνται να συμμετάσχουν στα κοινά με την γνώμη και την εργασία τους. Όλες οι δυνάμεις τής όμαιμης φυλετικής κοινότητας που δαπανούν ιδρώτα και αίμα έχουν μετοχή στο μέγα θυσιαστήριο που απαρτίζουν Πίστη και Πατρίδα. Οι δε ενεργούντες διά ίδιον όφελος και προς το συμφέρον τής εθνικής καταστροφής ουδέν λόγο έχουν και ουδόλως δικαιούνται παρουσία στον Οίκο τής Ελληνικής Φυλής.

Ουδείς ανεύθυνος και ουδείς άλαλος και ουδείς άπραγος δύναται να θεωρηθεί χρήσιμος πολίτης τής ελληνικής πολιτείας. Χρήσιμος πολίτης εστί ο πολίτης – οπλίτης, εκείνος που αποφασίζει, που μάχεται, που αναπτύσσει, που νικάει υπέρ τού κοινού καλού, τού ούτως καλούμενου ως ισχυρό Έθνος. Όποιος πολίτης έχει πέσει σε κατάσταση ανευθυνότητος είναι άχρηστος πολίτης και ως εκ τούτου έχει εκπέσει τής ιδιότητος τού μέλους τής Εθνικής Κοινότητος. Εκείνος δε που συνεργάζεται εκουσίως ή ακουσίως με τούς εχθρούς τής Πατρίδος εκκαθαρίζεται ως προδότης.

Ταύτα λέγει η εθνικοκοινωνική και ελληνική μου συνείδηση. Πιστός στα ρήματα των προγόνων μου και σκεπτόμενος πάντοτε την βιωσιμότητα των παιδιών μας, τής ελληνικής μας ράτσας. Ο Ελληνισμός είναι έθνος ανδρείο και πολεμικό, δεν είναι εσμός συναλλασσομένων κομμάτων και εγκληματική συμμορία ωσάν την βρωμερή αστική δημοκρατία. Το ψευτορωμέϊκο είναι ένας αισχρός θίασος με πρωτοτυπία παγκόσμια να κυβερνάει ο τρομοκράτης των ψυχών για κράτος και οι φρουροί του ως παρακράτος, εργαζόμενοι από κοινού όμορφα και αρμονικά οι αλητήριοι…

Είδαμε τις προάλλες τις δηλώσεις στον Τύπο ενός φερομένου ως αρχιτρομοκράτη τής 17 Νοέμβρη, τής γνωστής τρομοκρατικής οργάνωσης που προέκυψε από έτερες συναφείς ομάδες και γέννησε άλλες τόσες. Ο Γιωτόπουλος μίλησε για εγκληματίες που κυκλοφορούν ελεύθεροι μέσα στην κοινωνία μας καίτοι βρέθηκαν πειστήρια ενοχής ένα πιστόλι και έγγραφα. Αφέθηκαν λέει ασύλληπτοι διότι ενέχονται σε κόμμα πλην αριστεράς. Σοσιαλιστικό κατά πάσα πιθανότητα. Είπε μάλιστα ότι δεν υπήρχε ποτέ αρχηγός στο ένοπλο παρακράτος, ει μη μόνον πρεσβείες και πράκτορες τής αξιοπτύστου νέας τάξης πραγμάτων.

Το παρακράτος λειτουργεί ως τάγμα εφόδου και ασφάλεια τού κατοχικού πολιτικού καθεστώτος. Περιπολεί, καίει, τοιχοκολλεί τις εντολές της παγκοσμιοποίησης, στρατολογεί και στρατολογείται αλλήλως με τούς τοκογλύφους και τούς λαθρογυρολογικούς στρατούς. Το κράτος τού ψευτορωμέϊκου μοιράζει ασυλίες, μοιράζει θεσμικές θέσεις, μοιράζει τζαμιά, ενεργεί διώξεις τού εθνικού συναισθήματος και τής πίστης, δίδει αλληλεγγύη ολούθε πλην Ελλήνων. Άπαντες οι εχθροί τής αληθείας και τής ελληνικότητας μπαίνουν σε κοινωνία και σχολεία παράγοντας άβουλα πλάσματα για Έλληνες.

Περιδιαβαίνοντας τούς δρόμους τού Πειραιά επί πολλές ημέρες, και όπως ελέγετο έως τέλους τού έτους 2016, παρατήρησα την διαφήμιση μιας εξόχως διαστροφικής για το δικό μου τουλάχιστον κριτήριο παράστασης. Τίτλος τής «παράστασης» ήτο «Τα ταξίδια των Γκιούλιβερ – Όλοι είμαστε κάπου ξένοι»! Θυμήθηκα το πονηρό και εξωφρενικό σύνθημα τού αριστερού διεθνισμού «είμαστε όλοι μετανάστες». Προφανώς οι μισέλληνες που μισούν όλως τυχαίως και τον Θεό πιστεύουν πως ο Πατέρας και Δημιουργός των όλων έσφαλε που μάς τοποθέτησε στην ιερή γη μας με τα χαρίσματα που μάς έδωσε και πρέπει να Τον διορθώσουν…

Είναι εντελώς άλλο πράμα να διαθέτεις το δικαίωμα τού λόγου και τής επιλογής για να βελτιώσεις την ζωή τής οικογένειάς σου και άλλο πράμα να φιμώνεις την οικογένειά σου για να την κάμεις υπηρέτη τού επιδρομέα βαρβάρου και των τυράννων του. Γνώμες πολλές πρέπει και επιβάλλεται να υπάρχουν, δίχως όμως ίχνος προσωπικής ιδιοτέλειας και αντιπολιτευτικής διάθεσης έναντι τού Έθνους, των αρχών του και τής ακεραιότητάς του. Οι γνώμες συντίθενται στην καλυτέρα και συμφεροτέρα και δικαιοτέρα άποψη που τεκμηριώνεται και ακολουθείται ως γενική απόφαση τού Ελληνικού Έθνους σε όλα του τα ζητήματα.

Τις γενικές αποφάσεις τού Εθνικού Κράτους που λειτουργεί ως εντολοδόχος τού μέγα Εντολέα που λέγεται Έθνος τις βγάζει η Φυλή, τις βγάζει δηλαδή ο ελληνικός λαός, ο Πιστός σε Θεό και Ελληνικό Αίμα λαός. Τις βουλές που αφορούν τον Ελληνισμό τις βγάζει μονάχος του ο ίδιος ο Ελληνισμός και όχι η εγκληματική συμμορία των κομμάτων και των δοσίλογων πολιτικών. Στην Βουλή τής αστικής δημοκρατίας εδράζονται κύμβαλα αλαλάζοντα που φέρνουν για ψήφιση τάχα προειλημμένες αποφάσεις τού νεοταξικού κτήνους. Όμως οι κατοχές δεν νομιμοποιούνται, μονάχα ανατρέπονται.

Οι γενικές κατηγορίες των πολιτικών που θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε είναι οι πατριώτες και οι διεθνιστές. Αλλά και σ’ αυτήν ακόμη την περίπτωση πρέπει να προβούμε σε διαβάθμιση και τελική κριτική άποψη τής καταστάσεως. Ο Πατριωτισμός δεν είναι σε καμία περίπτωση οικονομικός και ασύνορος. Ακολουθεί πιστά τις ιστορικές παρακαταθήκες στην πληθυσμιακή σύνθεση, στον θρησκευτικό χαρακτήρα και στον εδαφικό παράγοντα.

Ο Πατριωτισμός υπηρετεί την συνέχεια τής Ελληνικής Φυλής και διαβουλεύεται με τον λαό σε καθημερινή και όχι σε τετραετή βάση. Δεν συνομιλεί με τούς εκσυγχρονιστές - χαλαστές τής ζωής τού ελληνικού λαού, δεν κομματιάζει τον ελληνικό λαό μέσα στις συμπληγάδες πέτρες διαφορετικών τάχα απόψεων και δεν παζαρεύεται με άλλες «αλήθειες» και παγκόσμιες συνευρέσεις. Ο Πατριωτισμός τιμά το λαμπρό παρελθόν, κτίζει λαμπρό παρόν και ακόμη λαμπρότερο μέλλον. Ο Πατριωτισμός ενώνει και εμπνέει τον Ελληνισμό στην κοινωνική εργασία και την εθνική ισχύ. Οι δε αλήθειες τής Ελληνοορθοδοξίας και τού Ελληνικού Πολιτισμού γίνονται θεμέλια βάθρα οικουμενικής εμβέλειας.

Αποδεκτές γνώμες μέσα στην Εθνική μας Κοινότητα το δίχως άλλο καθίστανται μονάχα εκείνες που υπηρετούν την κατίσχυση τού δικαίου τής Ελληνικής Φυλής. Το Ελληνικό Έθνος ανήκει καθ’ ολοκληρία στους Έλληνες και το κράτος υπάρχει ως φωνή τού Ελληνικού Έθνους και μόνον. Η κοινωνική συνοχή διασφαλίζει την ζωή τού ελληνικού λαού και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εθνική κραταίωση. Τούτη εστί η Εθνικοκοινωνική Ελλάς και ούτως διακονεί Χριστό και Μεγαλοσύνη το Γένος των Ελλήνων.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΝΑ ΒΑΣΤΗΞΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΑΘΗΝΑ 19-1-2017.

Τα τελευταία γεγονότα μετά από την επιχείρηση της σιδηροδρομικής σύνδεσης της Σερβίας με την Μιτρόβιτσα στο Βόρειο Κοσσυφοπέδιο και την αντίδραση της Αλβανίας δρομολογούν την μετατόπιση του κέντρου βάρους μιας παγκόσμιας πολεμικής συρράξεως στα βόρεια της Πατρίδος μας. Η Ρωσία θεωρεί πάσα επίθεση κατά της Σερβίας και επίθεση σε βάρος της και το ΝΑΤΟ τίθεται στο πλευρό των Αλβανών. Αν ο πόλεμος πιαστεί από κάτω, λίγα θα πάθετε. Αν πιαστεί από πάνω θα καταστραφείτε, έλεγε ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός. Και εμείς έχουμε ένα ψευτορωμέϊκο να μας λέει να πάρουμε αγκαλιά και έναν ψευτοπρόσφυγα και σχεδιάζει οικουμενική κυβέρνηση ξεζουμίσματος του έθνους. Το ελληνικό έθνος οφείλει και δικαιούται να πατάξει άμεσα το ψευτορωμέϊκο. Να αποδιώξουμε την ξενοκρατία και να βαστήξουμε τις επάλξεις ενάντια σε κείνους που απεργάζονται αλλαγή συνόρων. Την ειρήνη την προασπίζονται οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι δυνατοί. Δυνατή Ελλάδα είναι η Μεγάλη, Ορθόδοξη και Εθνικιστική Ελλάς.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ



ΑΘΗΝΑ 18-1-2017.

Ποιος είναι ο αρχηγός των αρχηγών και ποιος ο καλύτερος των καλύτερων. Ποιος θα βασιλέψει καλύτερα μέσα στα πρόβατα, όταν ο λύκος αλωνίζει πανελευθέρως. Ποιος είναι εκείνος που μυρίζει πιότερο των άλλων ελληνοσύνη, όταν χώρο ελεύθερο δεν μάς έχει αφήσει η ψοφιοσύνη. Και όταν φουκαρά μου πας να κάνεις το χρέος σου το ακριβό και ιερό, πετιέται τής λέρας ο καθαρός και σού λέει να αφήσεις κάτω το κτήμα το δικό του τάχα.

Το κτήμα είναι η αγία ημών Πατρίς Ελλάς. Το ιερό χρέος είναι η άσβεστη κανδύλα τής Ορθής μας Πίστης και η ζωή τής Εθνικής μας Κοινότητας. Είναι το καθήκον στο οποίο πρέπει ολάκερο το Γένος να σταθεί ακέραιο στις επάλξεις, εκείνο στο οποίο ανταποκρίθηκαν οι πρόγονοί μας για να μπορούμε εμείς σήμερα να υπάρχουμε στον κόσμο των ζωντανών. Μα για να σταθείς στα αλήθεια ζωντανός, πρέπει απαραιτήτως να σταθείς και όρθιος. Να δείξεις δηλαδή με άλλα λόγια προσήλωση απαρασάλευτη στο ιερό καθήκον.

Κάμεις δύο τρεις κουβέντες με ανθρώπους που έχεις κοινούς λογισμούς και διαπιστώνεις με μιας ότι όλοι γινόμαστε «σωστοί». Να φύγουμε από τις έννοιες και τις μέριμνες τού πειθήνιου σκλάβου που τον φορτώνουν ευθύνες τα μολυσμένα σκυλιά τής πολιτικής διαβούλευσης και τής κάλπης. Αλλά μετά παίρνουμε στα χέρια τις ξένες και φανταστικές ευθύνες που φορτώνουν οι εξουσιαστές και οι αντιεξουσιαστές τον λαό και τις κάνουμε εμείς, τα παιδιά τού λαού, δικές μας τις δήθεν ευθύνες όταν ψάχνουμε δημοσκοπήσεις, όταν βλέπουμε κάλπες, όταν γιορτάζουμε τα πάθη τα εθνικά χωρίς όμως να μαθαίνουμε από αυτά.

Καλό είναι να φτιάχνονται σχέδια. Απαραίτητο είναι να θυμόμαστε την ιστορία. Κάλλιστο όμως είναι τα σχέδια να γίνουν πράξη. Κάλλιστο είναι να αναλύουμε τής ιστορίας τα καμώματα και να κάνουμε τα μερεμέτια τα σωστά, τις διορθώσεις τις πρέπουσες πάει να πει. Να πάψουμε τώρα κιόλας, από τούτες τις αράδες των λέξεων που σκαλίζω να είμαστε συγχωρητικοί. Να στείλουμε στον πάτο τής κόλασης όλα τα διαχωριστικά τείχη που στέκουν ανάμεσα στους καλούς. Και να στείλουμε στον ίδιο πάτο όλους τούς κακούς.

Δεν υπάρχουν πολλά διαχωριστικά τείχη στον κόσμο. Υπάρχουν μονάχα οι στρατιώτες τής αρετής και από την άλλη πλευρά οι δολοφόνοι στρατιώτες τής κακίας. Στην παράταξη τής αρετής ανήκουν όλοι όσοι πιστεύουν στο Χριστό, την Ελλάδα και τα Ελληνόπουλα, με όρκο απαράγραπτο το αίμα τους. Στην δε παράταξη τής κακίας τα πράματα είναι αρκετά πιο διευρυμένα και είναι αυτός ο λόγος που τραβάει ο Ελληνισμός τα πάνδεινα. Στην παράταξη λοιπόν τής κακίας δεν είναι μόνον οι μισόθεοι και μισέλληνες, αλλά είναι επιπλέον οι προσκυνημένοι, οι συμβιβασμένοι, οι διχαστές και οι αρχηγοί των αρχηγών των καλών που τραβούν έξω από τον πόλεμο τούς καλούς.

Έλληνες, δεν θέλω στα πόδια μου κανέναν από εκείνους που βαστούν όλους εμάς έξω από το πεδίο τής μάχης. Διότι, βάλτε το καλά στο μυαλό αυτό αδέρφια, μάχη έχουμε κι όχι πολιτική αναμέτρηση. Μάχη για να εγερθεί η Ελληνική Φυλή πάνω από τα θεριά τής παγκοσμιοποίησης ή αν τα θεριά τού αντίχριστου σιωνισμού καταπιούν τα πρόβατα τής ρωμιοσύνης. Και για να νικήσουμε υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις. Να γενούμε από πρόβατα αετοί με νύχια τού δικαίου κοφτερά. Να πετάξουμε στα σκουπίδια τής ιστορίας τις κότες με τα λειριά τού κόκορα. Να δώσουμε την μάχη αμείλικτα. Και να αποδώσουμε Ελλάδα αποτελούμενη μονάχα από Πιστούς, Εργάτες και Πολεμιστές.

Να κάνουμε το λοιπόν καθαρές τις πλάτες μας στου πολέμου τα μονοπάτια. Να διδαχθούμε από τα μαθήματα που παρέδωσε ο κοσμοκράτορας Μεγαλέξανδρος. Και τι έκαμε ο Μέγιστος των Ελλήνων Στρατηλάτης; Ένωσε τούς Έλληνες με την επιβολή τής δικαίας ισχύος επάνω στην αλαζονική μικροψυχία. Εξόντωσε όσους θέλησαν να κλειστεί η Φυλή μας μέσα στα στενά κλουβιά των πόλεων κρατών με τον έλεγχο των πραγμάτων γύρω από τον δικό τους μικρόκοσμο. Εκκαθάρισε δηλαδή εκείνους που θέλανε το Ελληνικό Έθνος μικρό στην δούλεψη ανήθικων και στην εξουσία των δυνατών τής εποχής τους. Και αφού ισοπέδωσε τούς μικρόψυχους, έκαμε τον ενωμένο Ελληνισμό κοσμοκρατορία πανίσχυρη πάνω στις στάχτες των «δυνατών». Δια τούτο λάτρεψα τον δάσκαλο Μεγαλέξανδρο.

Στον αγύριστο ο αρχηγισμός των γραικύλων και ο βαρβαρισμός των Σταυρωτήδων. Στον αγύριστο οι περιττοί και οι τύραννοι. Ούτε κάλπες και παζάρια που συντηρούν την εσωτερική τυραννία ούτε συναλλαγές με τούς οργανισμούς τής εξωτερικής τυραννίας. Μια Πατρίδα πλέρια ελληνική και μια οικουμένη πνευματικά και πολιτικά ελληνική. Πίστη, Πατριωτισμός, Ήθος, Πολιτισμός και Πολεμική Αρετή. Αυτή είναι η Φυσική Ελλάδα τού Εθνικοκοινωνισμού. Σε ένα νέο καθεστώς, σε μια εποχή ηρωική, σε μια πατρίδα που η αξιοσύνη και η προσήλωση στα ελληνικά ιδεώδη υπερτερούν. Αυτήν την Ελλάδα μονάχα αναγνωρίζω, γι’ αυτήν μονάχα αγωνίζομαι.

Η Αληθινή Ελλάδα είναι ορθόδοξη, μεγάλη και δυνατή. Η Αληθινή Ελλάδα είναι ένα ενιαίο και απαιτητικό στράτευμα γενναίων Ελλήνων. Η Αληθινή Ελλάδα ανοίγει στην ανθρωπότητα δρόμους νέους, δρόμους δημιουργικότητας και πολιτισμού. Η Αληθινή Ελλάδα άρχει των βαρβάρων, κλείνει τον θρασύ βαρβαρισμό στον σκοτεινό του κόσμο, απαγορεύοντας την έξοδό του από το χάος. Η Ελλάδα τής Κοινωνικής Συνοχής και τής Εθνικής Υπεροχής τσακίζει τούς λογάδες που ξοδεύουνε την δύναμη τής Φυλής.

Η δική μας Ελλάς έχει στο κεφάλι τον Χριστό, όταν οι λογάδες σκύβουν σε κείνους που έχουν αρχηγό τον χρυσό. Η καθάρια ρωμιοσύνη και η υγεία της, ο νέος ελληνισμός και τα οπλισμένα με την εθνογνωσία και την ευρωστία παιδιά μας είναι το καθήκον τού Έλληνα Εθνικοκοινωνιστή. Βασιλιάς μας ο Χριστός. Αρχηγός μας ο Αυτοκρατορικός Ελληνισμός. Προσήλωση δίχως αναστολή καμία δείχνω στη γραφή τού νέου βιβλίου τής Φυλής με μελάνι τον ιδρώτα και το αίμα το δικό μας. Κάτω οι περιττοί. Μπροστά οι νικητές τής ενιαίας και ισχυρής Ελλάδος.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ